Σημείωμα του σκηνοθέτη

 

Η πολυζήλευτη  «Ανδρομάχη»

 

Η αιχμαλωσία της Ανδρομάχης … η αιχμαλωσία της αρετής και της αξιοπρέπειας της Ανδρομάχης … η πορεία της και η συντροφικότητά της είναι το αντίπαλον δέος της «Ωραίας» Ελένης.
Η «Ωραία» Ανδρομάχη, θα λέγαμε ωραία αλλά και με αρετή και σκέψη, αρετές που δίνει απλόχερα ο Όμηρος,
έκλεισε τυπικά τη σελίδα «Έκτωρ», και τη διαφυλάσσει στην υπόλοιπη ζωή της, σαν τα Άγια των Αγίων. Πορεύεται στον υπόλοιπο βίο της και τελικά νικά, μέσω των απογόνων της.
Η Ανδρομάχη γνώρισε το σκληρό πρόσωπο του πολέμου και της αιχμαλωσίας, την κατάλυση της αξιοπρέπειας που καθορίζει η ελευθερία, γι αυτό καταριέται τους αίτιους κατονομάζοντάς τους άμεσα και σκληρά.
Το ένστικτο και η γνώση της την οδηγούν στο σωστό δρόμο και ζητάει βοήθεια από τον ευπατρίδη Πηλέα, για να γλυτώσει το γιό της.
Η Ανδρομάχη είναι ένα σημαδεμένο και μοιραίο πρόσωπο για όλους μας. Όταν παίζαμε … μικροί τον … Αχιλλέα, θέλαμε για σύντροφό του την Ανδρομάχη … γιατί ήταν μάνα-ερωμένη-σύντροφος-Γυναίκα, ικανή να πορευθεί διπλά.
Μετά την Άλωση της Τροίας …… μετά την Άλωση της Πόλης ….
Μετά την Άλωση……. Η διαφύλαξη της πορείας του ανθρώπινου είδους, είναι στα χέρια και στην εσωτερική ικανότητα ορισμένων «σημαδεμένων» ανθρώπων. Αυτοί με τη στάση τους, με τον «ίσκιο» τους που λέει ο λαός, χαράζουν το δρόμο για μια νέα αρχή, έχοντας δεδομένο το ιστορικό παρελθόν και την ουσιαστική αξιοπρέπεια της Γνώσης.
Ο Όμηρος πολύ σωστά τοποθετεί την Ανδρομάχη δίπλα στον Έκτορα, δίνοντας παράδειγμα για την απαλλαγή από τις … ευτελείς «Ελένες» των … καναλιών … άλλωστε και η Τροία κοντά σε κανάλι βρίσκεται!!
« Και των καλών δεν τα σβήνει τα χνάρια ο καιρός και να πεθάνουνε λάμπει η αρετή τους».
 

Γιάννης Νικολαΐδης

σκηνοθέτης